Noorwegen 2018 "helaas"!

Het verveelt nooit........máááár......!!!!!

 Waarom nogmaals het verhaal vertellen over een reis door Noorwegen? Dat heb ik al meer dan genoeg gedaan op deze plaats. Het wordt vaak een herhaling van zetten maar toch zie je steeds andere dingen die boeien of verbazen. Een foto zegt meer dan duizend woorden dus waarom nog woorden als je zoveel foto`s hebt?

Maar al die foto`s laten niet die grote mááááár zien. Die mááááár zit in het waarneembare feit dat Noorwegen wordt gladgestreken. In de loop der jaren dat ik hier was, is het aantal tunnels ontzettend toegenomen. De oude wegen die óver een hoogte voeren, zijn afgezet en men móet door een tunnel. Niet één kilometer maar vele kilometers. 3, 5, 6, 7, 9 of soms nog meer kilometers dat men de mooie natuur niet meer kan zien maar duisternis, schaars verlicht en nooit het licht aan het einde want vrijwel alle tunnels hebben een bocht aan het begin en einde.

Men denkt in Neuropa verstand te hebben van tunnels, nou, dat kunnen ze hier veel beter. Topper is de Auerlandtunnel van 25 km. lang. Daardoor mis je een van de mooiste wegen die er qua landschap zijn. Maar je kunt hier tenminste nog kiezen. Mij ontlokte het allemaal op enig moment de verzuchting dat het avontuur uit Noorwegen wordt geboord. Ergens in de toekomst duik je eenmaal aangekomen in Kristiansand een tunnel in om er meer dan drieduizend kilometer verder bij de Poolcirkel weer uit te komen. Overdreven? Misschien, maar zo`n verzuchting zegt wel iets.

Dit jaar zag ik en met mij vele anderen dat er ontzettend veel kronkels uit de wegen worden gehaald. Vele wegen worden over stroken van twintig of dertig of veertig kilometer helemaal glad gestreken. Mooie brede tweebaans met mooi asfalt, strepen en vangrails. Waar nog een bocht nodig is, wordt die lang en vloeiend. Links en rechts wordt er veel omgehakt of met bulldozers platgewalst. De afgehakte bochten laat men voor wat ze zijn, dooie bochten.

Dan de "witte steenkool". Die heeft geleid tot veel meer stuwmeren. Je bouwt een dam in een rivier en leidt het opgespaarde water door turbines en daar is je goedkope stroom. Maar die andere stroom is weg. Waar ooit een woeste rivier langs de weg naar beneden bulkte, stroomt nu een gulpje water tussen de rotsblokken door. Dat zijn er helaas vele.

Een grote verziekende factor is het massatoerterrorisme dat ook hier behoorlijk is toegenomen. Nog niet zo erg nog als elders in Neuropa want Noorwegen was tot voor kort toch koud en nat en duur? Met de invoering van de Neuro is er het nodige genivelleerd, behalve in de drankprijs :-(
Het gevolg is op sommige punten dat je je een paadje moet bevechten tussen drommen mensen door om een plaatje te kunnen schieten op een mooi punt boven een fjord. Vroeger in stilte een kale rots, nu een houten toegangstrap met leuningen en een groot platvorm met rijen dikke tweebeners. Ja, stil maar, ik ben ook zo`n tweebener en wie ben ik om er als toerterrorist iets van te zeggen.

Maar waar ik ooit in 2003 op de motor over soms gravelwegen naar de Noordkaap scharrelde in soms totale verlatenheid zonder een medemens tegen te komen, zie ik nu volslagen idiotie op een route als die boven de Sognefjord, de Sognefjellveien. Om het plat te zeggen, mijn bek viel open toen ik hier om de haverklap uit moest wijken en stil moest staan voor bochtenwringende toeringkarren vol Japanners, Chinezen, Italianen, Spanjaarden, Russen etc. etc. etc. 
Te belachelijk voor woorden maar ik gebruik ze hier toch maar. Toerisme is geld, daar gaat het om en niets anders.

Toen we op Runde waren en tegen Knut zeiden dat we naar de Lofoten wilden voor o.a. een Walvissafari vanaf Andenes, waarschuwde hij ons voor het massatoerterrorisme daar. Ook zou de overheid daartegen maatregelen hebben genomen door beperkingen op te leggen. Gelukkig hebben wij daar weinig van gemerkt doordat wij zoals gewoonlijk kozen voor de kleine wegen, niet de hoofdlijnen waarlangs al die toerterroristen vervoerd worden of zichzelf vervoeren.

Alleen toch een enkele extra tunnel en de drommen voor de kassa bij het Whale Centrum. Vooraf reserveren is absoluut noodzakelijk en kan gelukkig per telefoon. Ook de oversteek terug naar het vasteland van Moskenes naar Bodo was een massale "happening".

In het kielzog van al die massatoerterroristen zie je de vervuiling steeds meer toenemen. Waar ik vroeger verbaasd opkeek als ik een bekertje o.i.d. in de berm zag liggen, gaat het dezelfde kant op als hier in Neuropa. Plastic zakken vol afval of blikjes of andere troep wordt in de natuur of op parkeerplekken gedumpt. Dat is niet iets wat Noren doen naar mijn idee maar een gevolg van al die tijdelijke import. Noorwegen!!!!!Let op uw zaak!!!!

Nog meer te zeuren???? Ja hoor, meer dan genoeg....... mááááár belangrijker is te melden dat indien men Noorwegen nog zo ongerept mogelijk wil zien, dat men zo snel mogelijk moet gaan. Het is een prachtig land met een ongelooflijk mooie natuur en ik hoop dat dit nog heel lang zo mág blijven. Of ikzelf nog eens terug zal keren, weet ik echt niet. Leeftijd en gezondheid gaan steeds meer hand in hand en één van de dingen die ik nooit meer zal doen, is het beklimmen van de Preikestolen om maar een voorbeeld te geven. Verder plaats ik hier alleen wat links om enige foto`s te kunnen bekijken zoals die op Flickr of Google+ staan.
                                  Veel plijzier ermee.

Of ik ooit nog naar Noorwegen ga, is zeer de vraag. De gezondheid en de leeftijd gaan een sterke rol spelen maar ik sluit het (nog) niet uit. Er is nog veelmeer te ontdekken in reizen met de camper.
Op het programma staat een bezoek aan Schotland en Ierland vanaf 19 juli 2019. Hiervan zal ik zeker weer verhalen op mijn site. Reacties en vragen kunt u sturen via de homepage.

HJEMMELIG HILSEN

En op de laatste dag nog een maaltijd in het restaurant bij Cees Verkerk in Ramnesanden.